Nöropatik ağrı, hasarlı sinirlerin yeni bir doku hasarı olmasa bile ağrı sinyalleri göndermeye devam etmesi nedeniyle bir yaralanmadan sonra devam edebiliyor.
Yapılan yeni bir klinik öncesi çalışmada araştırmacılar, ağrıyla ilişkili bir sodyum kanalını hedef alan antikorların, farelerde normal koruyucu ağrı hissini büyük ölçüde sağlam bırakırken anormal sinir sinyallerini günlerce bastırabildiğini tespit etti.
Deneysel antikorlar, ağrıyla ilgili elektrik sinyallerinin üretilmesine ve iletilmesine yardımcı olan duyusal nöronlarda bulunan voltaj kapılı bir sodyum kanalı olan Nav1.7’yi hedef alıyor.
Toyama Üniversitesinden Doçent Daisuke Uta ve Shionogi firmasından Doktor Sosuke Yoneda, Nav1.7’yi tanıyacak şekilde tasarlanmış antikorların nöropatik ağrıdan kalıcı bir rahatlama sağlayıp sağlayamayacağını araştırdı. Araştırma sonuçları Pharmaceutics dergisinde yayımlandı.
Doktor Uta, Nav1.7’nin sinir hücrelerinde ağrı sinyallerini algılamada ve iletmede önemli bir rol oynayan özel bir sodyum iyon kanalı olduğunu söyledi.
Ekip insanlaştırılmış antikorlar geliştirdi ve bunları ilk olarak hücrelerde test etti. Clone1 ve S-151128 adlı iki aday, Nav1.7’ye güçlü bir şekilde bağlanarak ağrı sinyaliyle ilişkili elektriksel aktiviteyi azalttı. Clone1, test edilen diğer Nav alt tiplerine göre Nav1.7 için en az 650 kat seçicilik gösterirken, S-151128 en az 1300 kat seçicilik gösterdi.
Araştırmacılar daha sonra antikorları, sinir hasarının neden olduğu nöropatik ağrı modeli olan kısmi siyatik sinir ligasyonuna sahip farelerde test etti. Antikorlar deneklere damar yoluyla uygulandı.
Her iki antikor da hayvanların mekanik uyarılara karşı duyarlılığını doza bağlı bir şekilde azalttı. Bazı dozlarda etkiler, nöropatik ağrı için yaygın olarak kullanılan bir ilaç olan pregabalin ile karşılaştırılabilir düzeydeydi. Ancak 96 saat sonra antikorlardan sağlanan ağrı kesici etki, pregabalinin yarattığı etkiden daha güçlü kalmaya devam etti.
Sinir sistemi ölçümleri de benzer bir tablo ortaya koydu. Sinir hasarından sonra, omurilik arka boynuzundaki nöronlar artan spontan aktivite ve mekanik uyarılara karşı daha güçlü tepkiler gösterdi. Antikor tedavisi her ikisini de azalttı.
Araştırmacılar ayrıca duyusal bilgiyi omuriliğe taşıyan arka kök ganglion nöronlarını da inceledi. Antikor tedavisinden sonra daha az nöronda mekanik olarak indüklenen hücre dışı sinyalle düzenlenen kinaz (pERK) fosforilasyonu görüldü. Nöronal aktivasyonun bir belirteci olan pERK’teki bu azalma, antikorların anormal ağrı sinyallerini bastırdığına dair kanıtları destekledi.
Araştırmacılar Nav1.7’yi bloke etmenin normal koruyucu ağrıyı zayıflatıp zayıflatmayacağı konusunda da incelemelerde bulundu. Sinir hasarı olmayan hayvanlarda antikorların hiçbiri mekanik uyarılara verilen tepkileri önemli ölçüde değiştirmedi.
Hayvanlar ayrıca hareket ve koordinasyonu ölçmek için kullanılan dönen çubuk testine tabi tutuldu. Pregabalin test edilen dozda performansı düşürürken, antikorlar motor fonksiyonu önemli ölçüde etkilemedi.
Doktor Uta, Nav1.7’yi hedeflemenin normal koruyucu ağrı hissini korurken anormal ağrı sinyallerini susturmaya yardımcı olabileceğini kaydetti.
Bulgular henüz klinik öncesi aşamada bulunuyor. Araştırmacılar hasarlı sinire ne kadar antikor ulaştığını tam olarak belirleyemedi ve tedavi sadece tek bir nöropatik ağrı modelinde değerlendirildi. Etkilerin diğer modellerde ve insanlarda geçerli olup olmadığını test etmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyuluyor.
Antikorlardan S-151128’in halihazırda klinik çalışmalarda olduğu, araştırmacıların hayvanlarda görülen etkilerin nöropatik ağrısı olan insanlar için güvenli ve etkili bir tedaviye dönüşüp dönüşmediğini test etmeye başlayabileceği belirtiliyor.
