Savaşın ilk ayları olan 28 Şubat – 30 Haziran dönemini kapsayan raporda, “İran saldırılarının Kuveyt, Bahreyn, Katar, BAE, Suudi Arabistan, Irak, Umman ve Ürdün’deki ABD üslerinde yüzlerce bina ve yapıyı hasara uğrattığını ve imha ettiğini” bildirdi.
Rapor ayrıca, kilit ABD mühimmat stoklarının tükenmiş olduğunu da kabul etti.
İran saldırıları, ABD birliklerinin bölgedeki operasyon alışkanlıklarında önemli değişikliklere yol açtı.
CENTCOM, İran ve vekil güçlerinin saldırıları altında personel, varlık ve depolama tesislerini başka noktalara taşıdı.
Değişiklikler arasında orduya ait tıbbi tahliye helikopterlerinin Irak ve Kuveyt’ten çekilmesi de yer alırken, rapor tıbbi tahliyelerin kara yoluyla yerel tedavi tesislerine yapıldığını belirtti.
Donanmanın Bahreyn’deki bölgesel merkezinin imha edilmesi, yeterli deniz üsleri ve destek limanları kurma konusunda ciddi zorluklar yarattı.
Bu durum, Hint Okyanusu’ndaki Diego Garcia adasının bir deniz lojistik merkezi haline gelmesine neden olarak ikmal döngülerini 14 ila 18 güne uzattı.
Öte yandan, İran’ın Orta Doğu’daki ABD diplomatik tesislerine verdiği zarar yaklaşık 184 milyon dolarlık hasara neden oldu.
ABD askeri tesislerindeki hasarın maliyet tahminleri rapora yansıtılmadı.
Mart ayı başlarında Riyad’daki ABD Büyükelçiliği iki İran dronu tarafından vurulurken, Dubai’deki ABD konsolosluğu da bir dondan hedef alındı.
Kuveyt’teki ABD Büyükelçiliği mart ayında saldırıya uğrayıp hasar gördükten sonra operasyonları tamamen askıya aldı ve haziran sonlarında acil durum operasyonlarına yeniden başladı.
Rapor döneminde, ABD diplomatik gönderilerinin çoğunun yetkili veya zorunlu ayrılış kapsamında olması nedeniyle 3.500 kadar diplomatik personel bölgeden uzakta kaldı.
Çoğu temsilcilikte normal kadroya dönüş anlamına gelmeyen kısıtlı operasyonlar devam ederken, bazı diplomatlar ve aileleri bölgeye dönmeye başladı.
